Sunday, 20 January 2013

ANAKKU AUTISTIK...JANGAN BERSEDIH - PART 2



Assalamualaikum


Bersambong balik cerita semalam...tengah2 sibuk mengarang cerita, tetiba perut buat hal la pulak...alkisahnya semalam pegi kenduri rumah org kawen...malam tadi 1 famili kena sakit perut kecuali kakak...selidik punye selidik, baru lah tahu punca kitorang sakit perut...mungkin ayam kenduri kot...sebabnya semalam kakak tak ambik ayam cuma ambik daging aje...so bila kitorang cerita sakit perut sampai bangun tengah malam, tapi kakak relax aje cakap dia takde rasa apapun...haaaaaaa ayam la tu..he he..

Sebabtu banyak risiko gak kalau nak buat bisnes makanan ni...aspek kebersihan memang nak kena jaga betul...macam acik sendiri pernah gak kena komplen...so lepas kena komplen tu kita akan jadi lebih berhati2...acik pernah makan kuih kenduri kawen kat hotel tapi kuihnya ada rasa sabun...mungkin orang yang buat tu tak perasan..sejak rasa kuih ada rasa sabun tu, sebolehnya acik ambik langkah berjaga2....kalau tengah kukus kuih ke uli kuih ke sebaiknya jangan lepas basuh pinggan lebih2 lagi sabun basuh pinggan yang kuat baunya...bila bau kuat, melekat bau tu kat tangan...kalau tak lap tangan betul2, bau takkan hilang, so melekat la pulak bau sabun tu kat kuih...begitu jugak kalau nak keluarkan kuih dari acuan lepas kukus...pun tangan kita kena lap bersih2 okey...

Ayoyoooooo...jauh menyimpang...mukadimah panjang la pulok..he he...kita sambong balik cerita pasal abang long masa kecik...ada satu cerita yang kalau kitorang cerita balik kat abanglong mesti abanglong gelak sakan...masa umur abg long 3 tahun tu kalau naik atau turun eskelator mesti abanglong berlari...sebabnya bila dah sampai atas atau bawah, abglong terus pegi kat tepi eskelator, pastu picit button merah...dah lepas picit button tu apalagi, tangganya berhenti mengejut ler...habis la semua orang yang kat eskelator tu menyumpah... penat lah acik dan husben mintak maaf...memang abanglong masa tu sangat pantas...kalau kita terleka sekejap aje memang abanglong akan hilang...jangan la mak ayah yang ada anak macam ni buat jalan lenggang kangkung...tapi kadang2 kita tak terkejar jugak kan... sebabtu kalau sekarang abanglong kata budak tu nakal sangat ke takleh dok diam ke, acik pun cakap la, "abanglong dulu macam tu juga, tapi sekarang abanglong dah jadi budak baik kan.." abanglong senyum aje kalau acik cakap macam tu...

Ramai gak la sedara mara yang kalau dah lama tak jumpa bila tengok abang long sekarang, diorang cakap tak sangka abanglong dah banyak berubah...yang paling diorang ingat part abanglong suka menjerit..ihik ihik...masa abang acik kawen, abanglong boleh berendam dalam besen orang basuh pinggan!!! Tapi walaupun abanglong nakal, abanglong tak kacau abangngah masa baby...jenis nakal buat hal sorang2...

Dulu acik pernah menangis berdoa pada Allah, teringin sangat nak dengar abanglong panggil acik IBU.... walaupun masa tu umur abanglong dah 5 tahun, tapi tak pandai cakap...kalau nak apa2 tunjuk aje...sedih masa tu coz teringin nak berborak dgn abanglong...tengok anak orang lain petah bercakap, hati ni rasa sayu...

Cuma yang peliknya walau tak pandai bercakap, tapi umur 6 tahun dah naik mukaddam...arwah mak acik yang ajar sampai khatam umur 10 tahun...walau tak pandai cakap, tapi semua benda abanglong tahu... sebab  masa tu acik dan husben banyak beli buku2 bergambar dan cd2 belajar, nyanyi2...kejap aje dah pandai semua tu...kuasa Allah kan...disebalik kekurangan, abanglong ada banyak keistimewaan...

Masa kat sekolah rendah, nasib la ada 2 orang budak perempuan kelas abanglong yang selalu jumpa acik time acik ambik abanglong kat sekolah...budak perempuan ni cerita la kat kelas tadi abanglong buat apa, ada homework apa...kalau nak harapkan abanglong yang cerita , memang takde la kan...tanya cikgu kelas sapa nama pun tak tahu...kawan sebelah sapa nama pun tak tahu...kalau tanya dia buat dek aje...sabor je la kan...

Paling abanglong tak suka kalau kitorang tunggu dia kat sekolah...ada satu haritu acik saja tunggu dia kat sekolah...tengok dia dari jauh...dia nampak acik tapi dia buat tak tahu aje macam tak kenal kita ni ibu dia... acik tunggu tu sebab nak siasat apasal abanglong kalau balik sekolah je lapar macam lama sangat tak makan...sedangkan dah bagi duit belanja...masa tu abanglong darjah 2... tengah2 tunggu tu, tiba2 berlaku kejadian depan mata acik...ada sorang budak (bukan bangsa kita) boleh seluk kocek abanglong depan2 acik lak tu...memang cari nahas la budak tu kan...acik pun terus la kejar budak tu...terus bawak jumpa guru besar...marah la sikit pastu bagi nasihat...yang lain2 tu acik serah kat gurubesar nak buat apa... dalam hati fikir eh elok gak abanglong buat tak tahu acik kat situ kan...kalau tak, tak dapat la acik tahu kejadian sebenar...he he he...so sejak haritu, abanglong kena paksa bawak bekal pegi sekolah...

Sambong lagi esok...kuih kukus kat dapur dah siap masak...byeeeeeeeeeeee...


Wassalam

3 comments:

  1. anak no 2 saya lak mild dyslexsia.Now saya hantar ke centre dylexsia ipoh.Pada mulanya saya ingatkan dia autis coz ada ciri2 tu juga sedikit.Apapun dia seorg anak yg baik.Byk keistimewaan yg ada padanya.Tingkah lakunya sama mcm movie Amir khan Taare zameen par.

    ReplyDelete
  2. Ina...mudah2an kita sebagai ibubapa dapat buat yg terbaik untuk anak2 kita kan...abg long lak macam cerita my name is Khan & rain man (kalau tak silap kak ina la...)...semoga anak2 kita sama2 berjaya didunia dan diakhirat...

    ReplyDelete
  3. Acik.. Nanti sambung cerita lagi ye.. Fazi kagum dengan cerita-cerita ibu-ibu tabah ni. You all hebat..

    Untuk abang long, auntie doakan abg long jadi anak yang cemerlang dunia & akhirat..

    ReplyDelete

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...